Esther Cornelis
“If we are all made of flesh and blood, we are vulnerable, and we will all eventually cease te exist. My intention is to confront these realities head-on because doing so brings a sense of solace.”
Esther Cornelis (°1992) onderzoekt haar omgeving door middel van haar werk. Ze maakt een momentopname van haar persoonlijke ervaringen en reduceert verschillende beelden en verhaallijnen tot één stilstaand beeld. De modellen in haar portretten zijn meestal mensen uit haar persoonlijke omgeving. Veel van de geportretteerde modellen zijn terugkerende figuren in haar werk. Cornelis houdt van lelijkheid en imperfectie. Ze probeert te kijken naar wat er door de huid van mensen heen schijnt, alsof het hun binnenste is dat eruit probeert te kruipen. Ze probeert de mens in zijn totaliteit te vangen in haar schilderijen.
Met haar werk neemt ze ook afstand van de geportretteerde. Als een chirurg die gedwongen wordt de patiënt als een stuk vlees te zien, beschouwt ze haar model als levend vlees. Op een ander moment voegt ze verhaallijnen en ervaringen toe aan het schilderij. Door dit proces zet ze de mens weer in zijn totaliteit in elkaar. De onderwerpen in haar schilderijen zijn op zoek naar een manier om zich comfortabel te voelen met existentiële eenzaamheid. Met haar schilderijen probeert ze zich te verbinden met de ander, zowel het model als de toeschouwer. Ze communiceert de solidaire ervaring die haar waarneming is, in een poging om met elkaar verbonden te zijn. Kleur is een belangrijk en alomtegenwoordig aspect in het leven van Cornelis. Ze legt uit dat ze ontroerd raakt door het zonlicht dat door het raam naar binnen schijnt, de tinten die in de huid van mensen te ontdekken zijn en de kleding die ze in het straatbeeld ziet.
Terugkerende thema's in het werk van Cornelis zijn lichamelijkheid, de gefragmenteerde ervaring van het ervaren van het eigen lichaam en de grens waar het 'ik' ophoudt en het 'andere' begint. Dit leidt uiteindelijk tot invloeden van seksualiteit en vrouwelijkheid in bredere zin. Oneindig geïnteresseerd in mensen, verweeft de persoonlijkheid en het levensverhaal van haar model zich met die van haarzelf. In het uiteindelijke schilderij dat wordt gepresenteerd zijn al die invloeden niet meer van elkaar te scheiden. Zowel Cornelis als haar modellen zetten een reis voort waarin ze bovengenoemde thema's onderzoeken.
